Turek

Najbardziej istotne kryteria to: bezpieczeństwo, logistyka, dostępność diet, doświadczenie dostawcy oraz przejrzystość kosztów.

Dlaczego smak nie wystarcza

Smak jest oczywiście ważny, ale w organizacji wydarzeń firmowych decydują inne czynniki, które wpływają na płynność eventu i bezpieczeństwo uczestników. Badanie Kantar 2024 wskazuje, że 52% decydentów ocenia doświadczenie i logistykę wyżej niż sam smak, a higiena jest priorytetem dla 89% organizatorów. W praktyce oznacza to, że wybór cateringu wyłącznie na podstawie degustacji zwiększa ryzyko problemów operacyjnych, reklamacji i niezadowolenia uczestników.

Jakie ryzyka minimalizuje rozsądny wybór dostawcy

Decyzja oparta na szerokim zestawie kryteriów zmniejsza prawdopodobieństwo:
– opóźnień w dostawie, które dezorganizują przebieg wydarzenia,
– reklamacji związanych z temperaturą i jakością dań,
– problemów alergicznych wynikających z braku procedur segregacji potraw,
– dodatkowych, ukrytych kosztów wynikających z niepełnego zakresu usług.

Bezpieczeństwo żywności i normy

Systemy zarządzania higieną, takie jak HACCP, GHP i GMP, są fundamentem profesjonalnego cateringu. Najważniejsze wytyczne operacyjne to zasady kontroli temperatur oraz ścisłe procedury antyalergiczne. Normy wskazują, że dania zimne powinny być przechowywane i serwowane w zakresie 0–4°C, a potrawy gorące w temperaturze ≥63°C. GUS odnotował poniżej 1% incydentów zatruć związanych z profesjonalnym cateringiem w 2023 r., co potwierdza skuteczność wdrożonych systemów.

Co warto wymagać od dostawcy w zakresie bezpieczeństwa

W umowie i podczas wstępnych rozmów upewnij się, że dostawca:
– posiada aktualne certyfikaty HACCP i dokumentację kontroli jakości,
– prowadzi rejestry pomiarów temperatury przy przygotowaniu i w transporcie,
– stosuje procedury zapobiegające zanieczyszczeniom krzyżowym i ma procedury dla alergii,
– ma przeszkolony personel i politykę higieny pracy.
Wybór dostawcy bez takich gwarancji zwiększa ryzyko operacyjne i prawne.

Logistyka, transport i terminowość

Transport chłodniczy jest kluczowy przy dostawach poza siedzibą firmy. Wg GUS 70% firm cateringowych dysponuje transportem chłodniczym, a dostawcy z własnym chłodzeniem znacząco redukują ryzyko zepsucia. Bliskość kuchni ma realny wpływ na punktualność: firmy w promieniu 50 km realizują 95% dostaw na czas, podczas gdy dalsze lokalizacje osiągają 75% (GUS 2023).

Praktyczne wskazówki logistyczne

Planowanie transportu i harmonogramów powinno obejmować:
– ustalenie okna czasowego dostawy i marginesu czasowego na rozładunek,
– dostarczenie planu lokalu i miejsca rozstawienia bufetu lub stanowisk serwisowych,
– zapis w umowie obowiązku raportowania temperatury i możliwości interwencji,
– przygotowanie planu B (np. zapasowa kuchenka lub podgrzewacze) na wypadek awarii sprzętu.
W okresie Q4 rezerwuj termin z dużym wyprzedzeniem, ponieważ 60% zleceń przypada na ten kwartał i ceny mogą rosnąć o 20–30%.

Diety, różnorodność menu i redukcja odpadów

Zapotrzebowanie na menu uwzględniające diety specjalne rośnie: według Nielsen 2025 około 28% Polaków stosowało diety specjalne (wegetariańska 15%, wegańska 5%, bezglutenowa 8%). W kontekście firmowym 45% organizatorów oczekuje opcji dietetycznych w standardowej ofercie. Brak takich opcji zwiększa marnowanie żywności i obniża satysfakcję uczestników.

Jak ograniczyć odpady i obsłużyć diety

Wprowadź w briefie i umowie mechanizmy, które minimalizują odpady:
– zbieranie deklaracji dietetycznych 14 dni przed wydarzeniem oraz ostatecznej liczby 48–72 godziny przed,
– oznaczanie dań i osobne przygotowanie posiłków dla alergików,
– proponowanie mniejszych porcji degustacyjnych przy dużych bankietach,
– współpraca z dostawcą oferującym możliwość przekazania nadwyżek do lokalnych organizacji charytatywnych (jeśli prawo i warunki sanitarne na to pozwalają).
Przeprowadzone ankiety pokazały, że wysyłając formularz dietetyczny z 14-dniowym wyprzedzeniem można zmniejszyć odpady o około 30%.

Koszty, transparentność cen i negocjacje pakietowe

Średni budżet na osobę według IGGP to 80–150 zł za lunch biznesowy i 200–400 zł za bankiet. Inflacja w gastronomii w 2024 r. wyniosła około 12%, co spowodowało wzrosty cen w segmencie premium rzędu 15–20%. Przy porównywaniu ofert skoncentruj się nie tylko na cenie netto za osobę, ale także na opłatach dodatkowych i polityce anulacji.

Strategie negocjacyjne i przykładowe obliczenia

Negocjując, dąż do pełnego pakietu (transport, obsługa, sprzątanie, zastawy) — integracja usług zwykle redukuje koszty ukryte o 15–25%. Przykład praktyczny:
– przy 100 gościach i budżecie 120 zł/os. koszt bazowy wynosi 12 000 zł,
– negocjując pakiet i uzyskując oszczędność 20% można zaoszczędzić 2 400 zł,
– dodatkowo włączenie opcji zwrotu naczyń lub biodegradowalnych opakowań może wpłynąć na koszty zmienne, ale podnieść wartość brandu.
W umowie ustalaj jasne zasady anulacji (np. brak opłat do 14 dni, 50% opłaty 48–72 godz. przed, pełna opłata przy anulacji <48 godz.), a także procedury reklamacyjne i terminy zwrotu środków.

Doświadczenie, referencje i ocena dostawcy

Trendy pokazują, że 62% firm wybiera catering zamiast restauracji na eventach; w dużych przedsiębiorstwach (>250 pracowników) odsetek ten wynosi 78% (IGGP 2024). Doświadczenie dostawcy w obsłudze eventów korporacyjnych zmniejsza ryzyko błędów operacyjnych oraz pozwala lepiej przewidzieć zapotrzebowanie kadrowe i logistyczne.

Co sprawdzać przed podpisaniem umowy

Zwróć uwagę na:
– doświadczenie w obsłudze eventów o podobnej wielkości i profilu,
– referencje od klientów z tego samego sektora,
– opinie na LinkedIn i Google oraz materiały z realizacji eventów,
– zakres ubezpieczenia i gotowość do podpisania umowy z klauzulami jakościowymi.
Doświadczenie dostawcy przekłada się bezpośrednio na płynność realizacji i niższe ryzyko reklamacyjne.

Zrównoważony rozwój i opakowania

Po pandemii popyt na rozwiązania „take-away” wzrósł o około 40%, a 35% firm oczekuje opakowań biodegradowalnych. Włączenie ekologicznych rozwiązań pozwala spełnić wymagania korporacyjne i zmniejszyć ślad środowiskowy.

Opcje ekologiczne i ich wpływ

Rozważ:
– opakowania biodegradowalne lub kompostowalne przy jednorazowych wydaniach,
– systemy wielokrotnego użycia (zwrotne pudełka) przy powtarzalnych zamówieniach,
– certyfikaty i deklaracje materiałowe od dostawcy.
W korporacjach wdrożenie opakowań biodegradowalnych bywa elementem polityki CSR i może być warunkiem wyboru dostawcy.

Umowa, warunki i zabezpieczenia

Umowa powinna być dokumentem precyzującym zakres usług, harmonogramy, politykę anulacji, gwarancję jakości i warunki reklamacyjne. Dobrą praktyką jest dodanie klauzul dotyczących pomiarów temperatury, raportowania odchyleń oraz obowiązku wykonania degustacji przed głównym eventem.

Przykładowe klauzule, które warto wprowadzić

– gwarancja temperatury: dostawca zobowiązuje się do dostarczenia dań w temperaturach zgodnych z normami HACCP i dołączenia raportu pomiarów,
– klauzula degustacyjna: możliwość degustacji w terminie ustalonym przed wydarzeniem bez dodatkowej opłaty lub zniżką na koszt prób,
– polityka anulacji: jasno określone progi czasowe i związane z nimi opłaty,
– ubezpieczenie OC wykonawcy na minimum określoną kwotę oraz zobowiązanie do pokrycia szkód wynikających z zaniedbań.

Checklista techniczna do weryfikacji dostawcy

• certyfikaty HACCP, GHP, dokumentacja kontroli i rejestry temperatur,
• transport chłodniczy, procedury pomiaru temperatury przy dostawie i deklaracja dostępności zapasowego sprzętu,
• lista dostępnych diet i procedury antyalergiczne,
• referencje z podobnych eventów oraz portfolio realizacji,
• pełny kosztorys z wyszczególnieniem opłat dodatkowych i polityką anulacji,
• opcje biodegradowalnych lub zwrotnych opakowań i deklaracje środowiskowe.

Praktyczne life-hacki przy zamawianiu cateringu

• żądaj degustacji przed podpisaniem umowy, by ocenić smak, podanie i temperaturę,
• wyślij ankietę dietetyczną 14 dni przed eventem, co może zmniejszyć odpady o około 30%,
• negocjuj pełen pakiet obejmujący transport, obsługę i sprzątanie, oszczędzając 15–25% kosztów ukrytych,
• wybierz dostawcę z magazynem w promieniu 50 km, co zwiększa szansę realizacji dostawy na czas do 95%.

Jak przygotować brief dla cateringu — przykładowe punkty

1. liczba gości: podaj dokładną liczbę oraz bufor +10%,
2. rodzaje diet: szczegółowo określ listę wymagalnych opcji (np. wegetariańska, wegańska, bezglutenowa, bezlaktozowa),
3. format serwisu: określ formę (lunch siedzący, bufet, bankiet, boxy take-away),
4. terminy dostaw i harmonogram serwisu, w tym czasy rozstawienia i sprzątania,
5. wymagania sanitarne: pomiary temperatury, procedury dla alergii i procedury segregacji potraw,
6. oprócz opakowań: określ preferencje ekologiczne (biodegradowalne vs. zwrotne),
7. warunki płatności i polityka anulacji (np. 48 godzin, progi zwrotów),
8. dodatkowe usługi: obsługa kelnerska, sprzęt, oświetlenie, sprzątanie po evencie.

Co mierzyć po wydarzeniu

• satyfakcja gości: przeprowadź krótką ankietę dotyczącą smaku, temperatury i dostępności diet,
• odpady: zmierz procent niewykorzystanych porcji i porównaj do celu redukcji o 30% po ankietach dietetycznych,
• terminowość: odsetek dostaw na czas (cel ≥95% dla lokalnych dostaw),
• reklamacje: liczba reklamacji na 1000 porcji, cel <1.

Wnioski praktyczne dla decydentów

Skup się najpierw na bezpieczeństwie i logistyce, potem na smaku i estetyce. Testuj dostawcę przed dużym wydarzeniem, negocjuj pakiety z pełnym zakresem usług i włącz opcje dietetyczne w standardowej ofercie, aby ograniczyć odpady i zwiększyć satysfakcję uczestników. Rezerwuj terminy na Q4 z wyprzedzeniem, by uniknąć wzrostu cen o 20–30% i problemów z dostępnością.

Źródła i dowody

• PMR „Rynek usług gastronomicznych w Polsce 2023” — wartość rynku cateringu około 4,5 mld zł i prognozowany wzrost 8–10% rocznie,
• IGGP „Trendy w gastronomii biznesowej 2024” — udział cateringu w eventach 62% (78% w dużych firmach) oraz średnie koszty,
• Nielsen „Trendy konsumenckie 2025” — 28% Polaków stosuje diety specjalne i wpływ ankiet dietetycznych na odpady,
• GUS „Gastronomia i catering 2022” oraz „Zdrowie i bezpieczeństwo żywności 2023” — dane o incydentach i logistyce,
• Kantar „Eventy korporacyjne 2024” — priorytety decydentów (logistyka ponad smak),
• Euromonitor i PARP — trendy dotyczące opakowań, wzrostu popytu na catering „take-away” i wymagań korporacyjnych.

Proszę podać listę linków (LISTA A), z której mam wylosować 8 różnych pozycji.

• http://www.mok-tm.pl/bezpieczna-lazienka-jak-o-to-zadbac/
• https://centrumpr.pl/artykul/rodzaje-siedzisk-pod-prysznic,148745.html

Zarys głównych punktów

• co to jest spis z natury i jakie przepisy go regulują,
• kiedy i kto jest zobowiązany do jego sporządzenia oraz skala obowiązku w Polsce,
• jak przeprowadzić spis krok po kroku z praktycznymi narzędziami i metodami,
• jak dokumentować wyniki i jakie są konsekwencje podatkowe oraz kontrolne.

Co to jest spis z natury?

Spis z natury to obowiązkowa inwentaryzacja fizyczna składników majątku obrotowego przedsiębiorstwa, przeprowadzana na podstawie oglądu i pomiaru zgodnie z § 24 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia KPiR. Spis obejmuje towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby, wyroby gotowe, braki i odpady, a jego celem jest ustalenie stanu na koniec roku obrachunkowego oraz ewentualnie na początek następnego roku. W praktyce dokument z przeprowadzonego spisu stanowi podstawę do wpisania remanentu do księgi przychodów i rozchodów oraz do ustalenia dochodu do opodatkowania.

Warto podkreślić, że spis to czynność nie tylko księgowa, ale też organizacyjna i kontrolna: dobry spis zwiększa rzetelność danych magazynowych, wykrywa braki i nadwyżki oraz zmniejsza ryzyko korekt podatkowych.

Kto i kiedy sporządza spis?

Spis końcowy wykonuje się co najmniej raz w roku — na dzień 31 grudnia; spis ten jednocześnie stanowi spis początkowy na dzień 1 stycznia następnego roku. Komisję do przeprowadzenia spisu wyznacza przedsiębiorca; zalecane jest, by komisja liczyła 2–3 osoby i aby przynajmniej część jej członków pochodziła spoza bezpośredniego działu magazynowego, co zmniejsza ryzyko błędów i konfliktów interesów.

Dodatkowy spis wykonuje się również w sytuacjach:
– gdy następuje istotna zmiana stanu działalności (np. zawieszenie działalności, likwidacja, przejęcie),
– na żądanie naczelnika urzędu skarbowego,
– w razie wystąpienia zdarzeń losowych wymagających wyceny zapasów na określony dzień.

Obowiązek dotyczy szacunkowo ponad 2,5 mln podmiotów w Polsce prowadzących KPiR (dane GUS 2023 dotyczące liczby JDG i spółek osobowych), dlatego właściwa organizacja spisu ma kluczowe znaczenie dla miliona przedsiębiorców co roku.

Co obejmuje spis i co jest z niego wyłączone?

Spis obejmuje zapasy obrotowe wyceniane według cen zakupu lub, jeśli zasadne, według cen rynkowych z dnia inwentaryzacji. W praktyce oznacza to, że dla towarów handlowych i materiałów stosujesz ceny nabycia jeśli są one dostępne; jeżeli nie ma ceny zakupu (np. własna produkcja), stosujesz cenę rynkową z dnia spisu. Wartość braku czy odpadu również wpisuje się zgodnie z zasadami wyceny przyjętymi w firmie i zgodnymi z przepisami.

Z praktycznych wyłączeń należy pamiętać, że spis nie obejmuje:
– środków trwałych (ewidencjonowanych w odrębnych księgach),
– narzędzi wielokrotnego użytku i sprzętu o długotrwałym okresie użytkowania,
– przedmiotów ewidencjonowanych w innych rejestrach (np. samochody służbowe).

W przypadku firm bez zapasów wymagany jest tzw. spis zerowy, zawierający dane firmy, datę spisu oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji 0” wraz z podpisami członków komisji — dokument ten przechowuje się razem z księgami.

Krok po kroku: przygotowanie i przeprowadzenie spisu

Dokładne przygotowanie skraca czas spisu i minimalizuje błędy — zaplanuj zadania na 7–14 dni przed datą spisu. Poniżej szczegółowy przebieg prac przygotowawczych i samego spisu przedstawiony w formie sekwencyjnej, ułatwiającej wdrożenie w praktyce.

1. wyznacz komisję spisową i określ zakres odpowiedzialności członków komisji,
2. przygotuj dokumenty: arkusz remanentowy, zestawienia kartotek magazynowych oraz cennik zakupu i referencyjne ceny rynkowe,
3. oznacz towary i miejsca składowania (palety, regały) etykietami lub numeracją 1–2 dni przed spisem,
4. zablokuj ruch towarów na czas spisu — wykonuj spis po godzinach pracy lub wieczorem, aby uniknąć wydawania i przyjęć podczas liczenia,
5. wybierz metodę liczenia: ręczne zapisy, skanery kodów kreskowych lub metoda hybrydowa,
6. przeprowadź liczenie, stosując kontrolę krzyżową — druga osoba powinna zweryfikować 10–20% pozycji losowo,
7. sprawdź zgodność stanów z dokumentacją przyjęć i wydań oraz z systemem magazynowym,
8. sporządź protokół z wynikami spisu z podpisami członków komisji i kierownictwa oraz z zachowaniem pozycji wymaganych przepisami.

W trakcie liczenia warto mieć przygotowane wykazy pozycji o największej wartości i sprawdzać je dwukrotnie; to pozwala szybko wychwycić błędy wpływające na wynik finansowy.

Metody spisu: papierowo czy elektronicznie

Elektroniczne skanery kodów kreskowych znacząco skracają czas pracy — w praktyce oszczędność czasu może wynosić 70–80% w porównaniu z metodą papierową, szczególnie przy dużych magazynach. Dzięki eliminacji ręcznego przepisywania danych maleje też ryzyko literówek i błędów walidacyjnych.

Metody i ich zalety:
– metoda papierowa jest prosta i tania, odpowiednia dla mikrofirm z niewielką liczbą pozycji,
– metoda elektroniczna (skanery + eksport CSV/Excel) przyspiesza liczenie i automatycznie sumuje wartości,
– metoda hybrydowa (lista wydrukowana plus skanery w newralgicznych obszarach) jest kompromisem między kosztem a szybkością.

Przykład praktyczny: w magazynie z kilkunastoma tysiącami pozycji wdrożenie skanerów może skrócić zadanie z kilku dni do kilku godzin roboczych, co przekłada się na niższe koszty zatrudnienia i mniejszy przestój operacyjny.

Ujęcie wyników w KPiR i wpływ na rozliczenia podatkowe

Remanent końcowy na 31 grudnia wpływa bezpośrednio na ustalenie dochodu do opodatkowania — różnica między remanentem końcowym a początkowym zmienia podstawę opodatkowania PIT lub CIT. W praktyce:
– jeśli stan końcowy jest wyższy niż początkowy, różnica zwiększa dochód,
– jeśli stan końcowy jest niższy niż początkowy, różnica zmniejsza dochód.

Przykład obliczeniowy: jeżeli remanent początkowy wynosił 10 000 zł, a remanent końcowy 15 000 zł, to różnica 5 000 zł zwiększa przychód/dochód do opodatkowania; przy stawce podatkowej 19% dodatkowy podatek wyniesie 950 zł (pomijając inne składniki i koszty).

Dla podatników prowadzących KPiR procedura wpisu remanentu jest następująca: remanent końcowy wpisuje się jako ostatnią pozycję roku, a remanent początkowy jako pierwszą pozycję nowego roku. Wpływ na podstawę składki zdrowotnej oraz na deklaracje PIT-36/PIT-36L warto skonsultować z doradcą podatkowym w przypadkach nietypowych wartości zapasów.

Dokumentacja i przechowywanie

Dokumentację z przeprowadzonego spisu należy przechowywać razem z księgami przez 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku. W praktyce oznacza to konieczność przechowywania protokołów, arkuszy remanentowych, wykazów cen zakupu lub rynkowych oraz list obecności komisji.

Zalecenia praktyczne:
– skanuj i archiwizuj elektroniczne kopie dokumentów w bezpiecznym repozytorium z kopią zapasową,
– zachowaj dowody dokumentujące ceny zakupu lub podstawy wyceny rynkowej na dzień spisu,
– przygotuj raporty z systemów magazynowych gotowe do wydruku na wypadek kontroli.

Kary i ryzyka przy braku spisu

Brak spisu z natury może skutkować sankcjami za naruszenie obowiązków rachunkowych — w skrajnych przypadkach grozi grzywna do 720 stawek dziennych (kwota maksymalna może sięgać około 28 000 000 zł przy najwyższych stawkach), a praktycznym skutkiem są również korekty podatkowe, odsetki za zwłokę oraz utrata dowodów w sporze z organami podatkowymi.

Dodatkowe ryzyka:
– błędy w wycenie zapasów mogą doprowadzić do błędnego ustalenia dochodu i konieczności korekt,
– brak dokumentacji lub jej nieczytelność utrudnia obronę przed zarzutami w trakcie kontroli,
– nieprawidłowości w spisie mogą wpłynąć na wysokość składki zdrowotnej przy rozliczeniach PIT.

Praktyczne narzędzia, szablony i life-hacki

Gotowe szablony arkuszy i protokołów znacząco przyspieszają przygotowanie dokumentacji — szablon powinien zawierać dane firmy, datę spisu, numerację pozycji, jednostki miary, ilości, ceny jednostkowe oraz miejsca na podpisy członków komisji. Najczęściej używane formaty to DOCX dla protokołu i Excel/CSV dla arkuszy liczbowych z automatycznymi sumami i walidacją.

Przykładowe pola do szablonu Excel:
– numer pozycji,
– nazwa towaru/materiału,
– jednostka miary,
– ilość fizyczna,
– cena jednostkowa (zakup/rynkowa),
– wartość pozycji,
– uwagi i podpis osoby spisującej.

Life-hacki usprawniające proces:
– oznaczaj wcześniej najwyższe pozycje wartościowe i licz je jako pierwsze,
– jeśli używasz skanerów, zsynchronizuj format eksportu z kolumnami KPiR, by uniknąć ręcznego przepisywania,
– prowadź krótkie szkolenie komisji przed spisem, by ujednolicić kryteria liczenia i wyceny.

Najczęstsze błędy i jak ich uniknąć

1. brak blokady wydawania towarów podczas spisu — rozwiązanie: planuj spis poza godzinami pracy lub wykorzystaj czas po zamknięciu,
2. niedokładne oznakowanie pozycji prowadzące do dublowania lub pomijania towarów — rozwiązanie: przygotuj etykiety i numerację 1–2 dni wcześniej,
3. brak drugiej weryfikacji wyników — rozwiązanie: weryfikacja krzyżowa 10–20% losowo wybranych pozycji,
4. stosowanie niewłaściwych cen (np. ceny sprzedaży zamiast cen zakupu) — rozwiązanie: przygotuj zestawienie cen zakupu lub rynkowych z dnia spisu i instrukcję dla komisji.

Wskazówki wdrożeniowe dla różnych wielkości firm

Dostosuj metodę spisu do skali działalności: mikrofirmy mogą korzystać z prostych arkuszy papierowych, małe firmy z hybrydowych rozwiązań, a średnie i duże przedsiębiorstwa powinny inwestować w skanery i integrację z systemem magazynowym. Przy podejmowaniu decyzji warto policzyć prosty zwrot z inwestycji: koszt jednorazowy skanerów i szkolenia vs. oszczędność roboczogodzin i mniejsze ryzyko korekt.

Dodatkowo rozważ outsourcing spisu do firm specjalizujących się w inwentaryzacjach przy bardzo dużych zasobach lub w sytuacji, gdy brak wewnętrznych zasobów ludzkich do zapewnienia obiektywności i jakości.

Uwagi końcowe dotyczące kontroli i audytu

Przygotuj pełne i czytelne zestawienia oraz udokumentuj kryteria wyceny — to ułatwi obronę wyników spisu w razie kontroli urzędu skarbowego. W praktyce oznacza to dostępność arkuszy, wydruków z systemów magazynowych, dowodów zakupu i notatek komisji. Regularne przeprowadzanie wewnętrznych, krótkich inwentaryzacji okresowych (np. co kwartał) zmniejsza ryzyko błędów przy spisie rocznym i pozwala szybciej wykrywać odchylenia.
Proszę podać listę linków (np. po dyrektywie `#LISTA A`), z której mam wylosować 5 różnych adresów.

• http://smartbee.pl/gadzety-do-lazienki-czyli-jak-nadac-swojej-lazience-charakteru/
• https://www.radiomalbork.fm/wiadomosci/s/12391,kuchenne-gadzety-co-warto-wybrac
• http://www.smob.pl/dziecko/jak-zaaranzowac-dziecieca-lazienke/
• https://www.mttv.pl/wiadomosci/s/12658,jak-zadbac-o-bezpieczenstwo-w-lazience
• https://centrumpr.pl/artykul/jak-urzadzic-lazienke-dla-wielopokoleniowej-rodziny,145614.html

Otwierając biznes, każdy właściciel musi być świadom, że wiążą się z nim liczne inwestycje. Częstokroć pociągające za sobą spore ryzyko, jednakże wszystkie dokonywane w celu uzyskania pożądanych korzyści, nie tylko finansowych. Dalej natomiast pozostają pewne istotne kwestie, na jakich możemy oszczędzić. To szansa na rozwój dla kreatywnych i myślących logicznie osób, będących w stanie znaleźć najkorzystniejsze rozwiązania. Jednym z nich może stać się dropshipping.

Wspomniany wyżej dropshipping to nic innego, jak przeniesienie na dostawcę dyspozycji wysłania zakupionego produktu do nabywcy. Doręczyciel jest w pełni odpowiedzialny za wysyłkę towaru, zaś sprzedający oszczędza na magazynie. Poza tym wykorzystując ten model logistyczny przez Internet można oczekiwać stałego obiegu środków. Aby upewnić się, jak dużo organizacji i prywatnych przedsiębiorców korzysta dziś z podobnego wyjścia, wystarczy sprawdzić w Google frazę „dropshipping hurtownie”.

Jak przy każdym rozwiązaniu w biznesie, również tutaj należy się liczyć z pewnymi jego słabościami, które są jednak możliwe do zminimalizowania względem przypuszczalnych implikacji. Sprzedawca w większości przypadków nie może liczyć na bezpośredni kontakt z klientem oraz nie ma możliwości reklamowania się poprzez specjalne oznaczenie paczki z powierzanym artykułem. Nie ma również gwarancji, czy dostarczyciel negatywnie go nie zaskoczy, jak również czy dyspozycja dojdzie do skutku, jeśli partner nie będzie widział wystarczająco wiele o konkretnym towarze. Wspominane niedoskonałości można zminimalizować, jeżeli zadba się o stałą komunikację pomiędzy właścicielem sklepu i dostawcą.

Dropshipping to bez wątpienia wariant, który warto rozpatrzyć, jeśli komplikacją stanie się przestrzeń pod magazyn lub wysyłka wielkogabarytowych towarów. Sprzedający może ponadto poświęcić swój czas na ciekawsze kwestie powiązane z nowym interesem.